మధువనం నాటి
మది స్వరం మీటి
నువు ఎటేల్లేవు ఓ ప్రేమా...?
ఎద తలుపు తాకి
చిరు వలపు చిలికి
నను స్పృసించావు ఓ ప్రేమా....!
వలపు తగిలి గాయలైతే
తలపు తేనె రాస్తున్నా
మనసు పగిలి శిథిలాలైతే
కన్నీటితో జత చేస్తున్నా
చెరిగిపడిన హృదయ సీమపై
కలత నిదుర కథలై ఉంటే
జ్ఞాపకాల చేవ్రాలుతో
దస్తూరి చేస్తున్నా
కలం కదిలి కవితే రాస్తే
గరళం ఐనా మింగేస్తున్నా
మనసు వీణ మీటబోతే
జ్ఞాపకమే కాటేస్తుందే
నడి నిశీధి విషాదమల్లె
నీ కొరకే వేచి ఉన్నా...
7 వ్యాఖ్యలు:
బాగా వ్రాశారు.
bagumdi nestam, mee kavitwam
@భావనిక్షిప్త
నా కవితపై మీ స్పందనకి క్రుతజ్ఞతలు ...
హను
నా కవితపై మీ స్పందనకి క్రుతజ్ఞతలు ...
very nice :-)
@radhika
Thanks for your response.
baavundandi... sirivennela gaari style aa
వ్యాఖ్యను పోస్ట్ చెయ్యండి